شاخه گل***گلچهره >> Content >> خاطرات بزرگان موسيقي ملي >> بنان يا ايرج

هرگاه جسارتی می یافتم و از استاد بنان راجع به ارزش یا کیفیت کار خواننده یا نوازنده ای سوال می کردم،یا جواب سربالا می دادند و یا سعی می کردند،به گونه ای مرا از پافشاری روی سوال خود منصرف کنند.روزی که در خدمت ایشان بودم و قرار بود روی چکاوک و بیداد همایون کار کنیم و ایشان نکات تازه ای را به من گوشزد کنند،ناگهان از رادیو اتاق بغل،صدای ایرج پخش شد و آواز آنقدر قشنگ بود که استاد خودشان فرمودند:چرا نمی پرسی بهترین خواننده ی ایران کیست؟ عرض کردم استاد بنان!با تواضع بسیار گفتند:مگر نمی شنوی چه کسی می خواند؟گفتم چرا، ایرج.گفتند:اگر حسادت نکنی،به نظر من،این جوان،صاحب بهترین صدای آوازی ایران است.من،همیشه آرزو داشتم که صدایی به صافی و وسعت صدای ایرج داشته باشم.اما خداوند سه دانگ صدا بیشتر نصیب ما نکرده است که تا همین جا هم سپاسگزارم.گفتم:استاد!هیچ کس به نرمی و لطافت شما نمی خواند و همه ی بزرگان به این نکته معترفند.گفتند:همه لطف دارند.اما اگر قدرت صدای ایرج با لطافتی که دیگران درباره ی صدای من می گویند،عجین می شد،مجسم کن که بنان چگونه خواننده ای از کار در می آمد.با شیطنت روزنامه نگاری عرض کردم:لابد اگر از آقای ایرج هم بپرسند که صاحب بهترین صدا کیست،خواهند گفت ای کاش من هم به نرمی و لطافت استاد بنان می خواندم!انگار که از این حرف خوششان آمده باشد،خندیدند و گفتند:شیطنت بس است!برویم سر کار خودمان...

به نقل از ناصر مجرد---کتاب برگی از باغ---تالیف ناصر مجرد


	حقوق این سایت محفوظ می باشد و بیان مطالب با اشاره به ریشه ی آن مجاز است